Scaling  و Legionella در مدار آب خنک؛ دستورالعمل عملیاتی ایمن و جدول مواد شیمیایی

  1. کارما تهویه
  2. تهویه
  3. Scaling  و Legionella در مدار آب خنک؛ دستورالعمل عملیاتی ایمن و جدول مواد شیمیایی
Scaling  و Legionella در مدار آب خنک

در سیستم های سرمایشی مدرن، به ویژه در پروژه هایی که از چیلر تراکمی آب خنک استفاده می کنند، کیفیت آب در گردش نقش تعیین کننده ای در عملکرد پایدار و ایمن دستگاه دارد. آب به عنوان سیال انتقال حرارت، در تماس مستقیم با سطوح فلزی، لوله ها و مبدل های حرارتی است و کوچک ترین تغییر در ترکیب شیمیایی آن می تواند منجر به تشکیل رسوب (Scaling) یا رشد باکتری های خطرناک مانند لژیونلا شود.

Scaling  باعث کاهش راندمان تبادل حرارتی، افزایش مصرف انرژی و در نهایت آسیب به قطعات گران قیمت چیلر می شود. در سوی دیگر، رشد باکتری Legionella  در مدار آب خنک می تواند خطر جدی برای سلامت انسان ایجاد کند، این مقاله با نگاهی عملی، به تشخیص، کنترل و پیشگیری از دو مشکل بزرگ سیستم های سرمایش مرکزی یعنی رسوب و لژیونلا می پردازیم.

نشانه های رسوب و کاهش راندمان

رسوب گذاری در مدار آب خنک اغلب به صورت تدریجی اتفاق می افتد و تا زمانی که افت راندمان محسوس نشود، معمولاً نادیده گرفته می شود. اولین نشانه ها معمولاً افزایش اختلاف دمای ورودی و خروجی کندانسور است. وقتی انتقال حرارت دچار اختلال می شود، کمپرسور مجبور می شود مدت طولانی تری کار کند تا همان ظرفیت سرمایش را تأمین کند، و همین موضوع منجر به افزایش مصرف برق و فشار حرارتی بر سیستم می شود.

در برخی موارد، وجود رسوب باعث افزایش صدای غیرعادی در مدار، لرزش در پمپ ها، و حتی نشت در اتصالات می شود. چنانچه بازرسی دوره ای انجام شود، پوسته داخلی لوله ها ممکن است لایه ای سفید یا خاکستری از رسوب کربنات کلسیم یا سولفات نشان دهد. این لایه ها مانند عایق حرارتی عمل می کنند و مانع انتقال مؤثر گرما بین آب و سطح فلزی می شوند.

افزون بر این، رسوب گذاری سطح تماس آب با کلر یا بیوسایدها را کاهش می دهد و در نتیجه محیطی مساعد برای رشد میکروارگانیسم ها فراهم می کند. این چرخه مخرب، ترکیبی از رسوب و آلودگی بیولوژیکی را ایجاد می کند که اگر کنترل نشود، نه تنها راندمان چیلر تراکمی آب خنک را کاهش می دهد بلکه سلامت افراد و دوام تجهیزات را نیز به خطر می اندازد.

نشانه های رسوب و کاهش راندمان

روش های پاک سازی و مواد شیمیایی مناسب

برای پاک سازی مدار آب خنک، انتخاب ماده شیمیایی متناسب با نوع رسوب و جنس قطعات فلزی حیاتی است. اگر سیستم دچار رسوب کربنات کلسیم باشد، استفاده از محلول های اسیدی کنترل شده مانند اسیدسیتریک یا فسفریک مؤثر است. این ترکیبات ضمن حل کردن رسوب، آسیب کمتری به سطوح فلزی وارد می کنند. در مقابل، برای رسوبات سیلیکاتی یا سولفاتی سخت، نیاز به ترکیبات قوی تر نظیر محلول های EDTA یا اسیدکلریدریک با غلظت پایین وجود دارد که باید با دقت و تحت نظارت مهندس شیمی استفاده شوند.

مراحل شست وشو معمولاً شامل گردش محلول شست وشو در مدار به مدت چند ساعت، تخلیه کامل، شست وشوی نهایی با آب خنثی و سپس پر کردن مجدد سیستم با آب تصفیه شده و مواد ضد رسوب است. در این فرآیند، افزودن بازدارنده های خوردگی اهمیت زیادی دارد تا پس از حذف رسوب، سطح فلز در تماس مستقیم با آب باقی نماند.

در مدارهایی که از چیلر تراکمی آب خنک استفاده می شود، توصیه می شود از محلول های ضد رسوب دارای ترکیبات آلی پایدار استفاده شود تا عملکرد حرارتی دستگاه در بلندمدت حفظ گردد. این چیلرها به دلیل تماس مداوم با آب در برج خنک کننده، نسبت به تغییرات شیمیایی بسیار حساس هستند و انتخاب ماده ی اشتباه می تواند باعث خوردگی کویل ها یا انسداد مسیرها شود.

در سیستم های بزرگ صنعتی، برای جلوگیری از تشکیل مجدد رسوب، استفاده از سیستم های دوزینگ اتوماتیک با تزریق پیوسته مواد ضد رسوب توصیه می شود. این کار باعث می شود ترکیب شیمیایی آب در محدوده ی کنترل باقی بماند و تعادل بین قلیائیت و سختی حفظ شود.

جدول: مواد شیمیایی متداول برای کنترل رسوب و خوردگی در مدار آب خنک

نوع ماده ترکیب شیمیایی پایه کاربرد اصلی نکات ایمنی استفاده
اسیدسیتریک C₆H₈O₇ حذف رسوب سبک و کربناتی بی خطرتر از اسیدهای معدنی، نیازمند شست وشوی کامل پس از مصرف
اسیدفسفریک H₃PO₄ حذف رسوبات سنگین تر و سولفاتی در تماس طولانی ممکن است باعث خوردگی جزئی شود
EDTA C₁₀H₁₆N₂O₈ پاک سازی رسوبات ترکیبی فلزی نیازمند کنترل pH برای جلوگیری از ته نشینی معکوس
بیوساید کلره NaOCl یا Cl₂ ضدعفونی مدار از میکروارگانیسم ها در تماس با آمونیاک یا مواد آلی خطرناک است
مهارکننده خوردگی آلی بر پایه فسفونات یا مولیبدات محافظت از فلزات در برابر اکسیداسیون تزریق پیوسته در مدار توصیه می شود

پیشگیری از رشد باکتری Legionella

باکتری لژیونلا، عامل بیماری خطرناک لژیونر، یکی از تهدیدهای پنهان در سیستم های خنک کننده آبی است. این باکتری در دمای ۲۰ تا ۴۵ درجه سانتی گراد رشد می کند و محیط های مرطوب، ایستا و دارای رسوب برای آن ایده آل است. در سیستم های دارای برج خنک کننده، ذرات آلوده می توانند از طریق قطرات آب در هوا پخش شده و وارد سیستم تنفسی افراد شوند.

برای پیشگیری از رشد لژیونلا، مهم ترین اقدام حفظ جریان مداوم آب و جلوگیری از نقاط مرده در مدار است. سیستم باید به گونه ای طراحی شود که هیچ بخش ایستایی در مسیر گردش وجود نداشته باشد. دومین عامل حیاتی، کنترل مداوم دمای آب است؛ دمای زیر ۲۰ درجه رشد باکتری را متوقف و دمای بالای ۵۰ درجه آن را نابود می کند، اما در محدوده ی بین این دو، بیشترین خطر رشد وجود دارد.

استفاده از بیوسایدهای اکسیدکننده مانند کلر آزاد یا پراکسید هیدروژن و نیز بیوسایدهای غیر اکسیدکننده مانند ایزوتیازولین از روش های استاندارد کنترل بیولوژیکی هستند. بازرسی و نمونه برداری دوره ای از آب برج، اندازه گیری کلر باقی مانده و شمارش میکروبی، ابزارهای اصلی برای ارزیابی سلامت سیستم اند.

در سیستم های حساس مانند بیمارستان ها یا برج های خنک کننده با تراکم بالای تردد انسانی، توصیه می شود سیستم ضدعفونی UV یا ازن نیز به مدار افزوده شود. این روش ها ضمن کاهش وابستگی به مواد شیمیایی، اثر تجمعی کلر را در محیط کاهش می دهند و پایداری زیست محیطی بیشتری دارند.

برای دیدن محصولات چیلر  صنعتی این صفحه را مشاهده کنید: خرید و قیمت بهترین چیلر های صنعتی

چک لیست نگهداری ایمن مدار آب خنک

نگهداری منظم، کلید اصلی پیشگیری از رسوب و آلودگی بیولوژیکی است. بررسی کیفیت آب باید در فواصل منظم انجام شود و پارامترهایی مانند pH، سختی کل، هدایت الکتریکی و مقدار کل مواد جامد محلول (TDS) همواره در محدوده مجاز باقی بماند.

فیلترهای ورودی، لوله های برگشت و نازل های پاشش باید حتما از نظر میزان گرفتگی و همچنین مقدار دبی مورد بررسی قرار گیرند. در صورت مشاهده کاهش جریان یا افزایش دمای کندانسور، باید سیستم به سرعت بازرسی و در صورت لزوم شست وشو انجام شود. همچنین کنترل سطح کلر یا بیوساید در مدار باید روزانه انجام گیرد تا از تشکیل لایه های بیولوژیکی جلوگیری شود.

در مدارهای بسته، استفاده از مواد ضدیخ با پایه اتیلن یا پروپیلن گلیکول که حاوی افزودنی های ضد خوردگی هستند، باعث افزایش طول عمر دستگاه می شود. در سیستم های باز مانند برج های خنک کننده، کنترل تبخیر و تعویض جزئی آب نقش مهمی در تنظیم شیمی مدار دارد. در نهایت، ثبت کلیه اقدامات سرویس و نمونه گیری در دفتر نگهداری، روند پایش عملکرد سیستم را قابل ردیابی می کند.

پیشگیری از رشد باکتری Legionella

مطالعه موردی از پروژه صنعتی

در یکی از واحدهای تولیدی قطعات پلاستیکی در اصفهان، عملکرد سیستم سرمایش مرکزی به شدت کاهش یافته بود. بررسی ها نشان داد در کندانسورهای چیلر تراکمی آب خنک، لایه ای از رسوب کربناتی به ضخامت چند میلی متر تشکیل شده که موجب افزایش دمای خروجی تا ۶ درجه سانتی گراد و افزایش مصرف برق ۱۸ درصدی شده است.

تیم فنی با استفاده از محلول ۵ درصد اسیدفسفریک و بازدارنده خوردگی، عملیات شست وشو را آغاز کرد. پس از ۶ ساعت گردش محلول، سیستم با آب خنثی شست وشو شد و مجدداً با آب نرم و مواد ضد رسوب پر گردید. در مرحله دوم، برای جلوگیری از رشد میکروبی، دوز بیوساید کلره در سیستم افزایش یافت و تست میکروبی پس از ۴۸ ساعت، عدم وجود لژیونلا را نشان داد.

این اقدام باعث افزایش راندمان سیستم به حالت اولیه و صرفه جویی قابل توجه در هزینه برق شد. مهم تر از آن، برنامه پایش ماهیانه برای کنترل شیمی آب تدوین گردید تا از بازگشت شرایط بحرانی جلوگیری شود. این تجربه نشان داد که پیشگیری، مؤثرتر و کم هزینه تر از تعمیرات گسترده است.

نتیجه گیری

رسوب و آلودگی بیولوژیکی دو چالش دائمی در مدار آب خنک سیستم های سرمایش هستند. اجرای برنامه منظم نگهداری، استفاده از مواد شیمیایی استاندارد، و کنترل مداوم کیفیت آب می تواند این مشکلات را به حداقل برساند. انتخاب درست تجهیزات و پایش دقیق دما، دبی و فشار، پیش نیاز عملکرد پایدار چیلر تراکمی آب خنک است.

برای واحدهای صنعتی، توصیه می شود آزمایش های دوره ای شیمی آب و میکروبی حداقل ماهی یک بار انجام شود. همچنین، همکاری با شرکت های معتبر در تأمین مواد شیمیایی و خدمات سرویس، تضمین کننده سلامت و کارایی سیستم در بلندمدت خواهد بود. در نهایت، حفظ پاکیزگی مدار، به معنای افزایش راندمان، کاهش مصرف انرژی و تضمین ایمنی پرسنل است.

پرسش های متداول درباره Scaling  و Legionella در مدار آب خنک

۱. بهترین روش برای جلوگیری از تشکیل رسوب در مدار آب خنک چیست؟
بهترین روش، ترکیب فیلتراسیون مکانیکی، استفاده از مواد ضد رسوب و پایش منظم سختی و pH آب است. کنترل شیمی آب مهم تر از هر اقدام دیگر است.

۲. هر چند وقت یک بار باید مدار چیلر تراکمی آب خنک شست وشو شود؟
در شرایط کاری معمول، هر ۶ تا ۱۲ ماه یک بار شست وشوی شیمیایی توصیه می شود، اما در مناطق با آب سخت، دوره ها باید کوتاه تر باشد.

۳. آیا کلرزنی به تنهایی برای کنترل لژیونلا کافی است؟
خیر، کلر می تواند رشد را مهار کند اما در حضور رسوب یا بیوفیلم مؤثر نیست. ترکیب بیوساید شیمیایی و پاک سازی مکانیکی بهترین راه حل است.

۴. آیا می توان از سیستم UV برای ضدعفونی مدار استفاده کرد؟
بله، در مدارهای بسته و نیمه باز، سیستم های UV یا ازن ساز در کنار مواد شیمیایی می توانند راندمان ضدعفونی را افزایش دهند.

5/5 - (1 امتیاز)
فهرست